به گزارش مجله خبری نگار/سیتنا، فیزیک دان افسانه ای، آلبرت اینشتین، از زمانه خود جلوتر بود. او که متولد ۱۴ مارچ ۱۸۷۹ بود، در دورهای زندگی میکرد که پلوتو کشف نشده بود، و کیهان پیمایی رویایی بیش نبود. با وجود محدودیتهای مکانیکی آن زمان، اینشتین تئوری نسبیت عام خود را در سال ۱۹۱۵ منتشر کرد. این تئوری پیش بینیهایی راجع به ماهیت کیهان انجام داد که در ۱۰۰ سال آینده بارها به اثبات رسید.
در پدیدهای که درهم تنیدگی کوانتومی نام دارد، ذرات متصل در ظاهر میتوانند سریعتر از سرعت نور با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و تنها زمانی که اندازه گیری شوند میتوانند حالتی را برای سکونت انتخاب کنند. اینشتین از این پدیده متنفر بود و معروف است که برای تمسخر از آن به عنوان " کنشی ترسناک در دوردستها " نام برده بود و اصرار داشت هیچ اثری نمیتواند سریعتر از نور حرکت کند، و اجسام چه آنها را اندازه بگیریم یا نه حالتی دارند.
ولی در آزمایش بزرگ جهانی که طی آن میلیونها ذره در هم تنیده اندازه در سراسر دنیا اندازه گیری شدند، محققان پی بردند که اجسام تنها زمانی که اندازه گیری میشدند حالتی انتخاب میکردند نه زود تر.
یکی از نویسندگان این تحقیق، مورگان میتچل، پروفسور اپتیک کوانتوم در موسسه علوم فوتونیک در اسپانیا در سال ۲۰۱۸ به لایو ساینس گفت:" ما نشان دادیم که بینش اینشتین که در آن اجسام چه آنها را مشاهده کنیم چه نکنیم ویژگیهایی دارند، و هیچ اثری نمیتواند سریعتر از نور حرکت کند درست نیست، یا حداقل یکی از آنها درست نیست. "